Hoe ik mijn hart volgde en alles kwijtraakte

Hoe ik door mij hart te volgen alles kwijtraakte en mezelf vond

Zing je Zachte Kracht
Monique van der Hoeven – Foto: Nike Martens

Graag deel ik mijn persoonlijke verhaal met je – dat vind ik nog altijd spannend en het voelt kwetsbaar, maar het voelt óók krachtig en echt. Omdat dat is waar ik jou als vrouw graag bij wil begeleiden, de weg naar leven en werken vanuit je kern, vind ik het logisch dat ik bij mezelf begin en mezelf aan jou laat zien.

Mijn roeping, mijn wake-up call


In 1998, na een lange studie- en werk-ervaringsreis – kwam ik op mijn allereerste zangles bij mijn grote passie uit: zingen, op een podium staan, zangeres zijn… Mijn eerste zangles kwam er door een echte roeping: ik kreeg kaartjes voor de musical West Side Story en zat de voorstelling ademloos uit. Daarna voelde ik me een poos heel onrustig en verdrietig. Ik ben nog zeker 3 keer naar die musical geweest en ineens begreep ik het: ik wilde daar stáán, op ook zo’n podium, als zangeres… Het sloeg in als een bom  en ik begreep het niet zo goed: ik werkte met veel plezier als assistent personeelsfunctionaris, was gelukkig getrouwd en had – behalve 12 jaar op behoorlijk niveau klassiek ballet – nog nooit iets met muziek gedaan, laat staan met zingen. En tòch: het voelde zó sterk, dat ik het moest onderzoeken. Mijn eerste zangles verliep als een droom:  de zangdocente was verbaasd dat ik nog nooit eerder les had gehad en ze hoorde een mooie stem, aanleg om te zingen en muzikaliteit. Ik ben naar huis gevlogen op mijn fiets… Die dag besloot ik dat ik er voor zou gaan. Met 3 zanglessen heb ik auditie gedaan voor een musicalopleiding – en ik werd daar aangenomen…voor de operaklas, dat was verrassend. Ik zei mijn vaste baan in loondienst op en ging als zangstudent via uitzendbureaus werken.

Monique  in concert
Monique in concert

Na 2 jaar operaklas, ben ik klassieke zang gaan studeren bij een bekende Nederlandse zangpedagoog en daarna heb ik mijn opleiding vervolgd in Londen. Het was één groot avontuur,  een ontdekkingstocht in en naar mezelf en naar een hele nieuwe wereld. In de jaren daarna kreeg ik prachtige concerten te zingen, samen met geweldige pianisten en andere musici, mocht ik als soliste met koren samenwerken en zong ik een paar operarollen.

De droom in duigen

En toen gebeurde in mijn leven wat ik nooit had verwacht: mijn gelukkige huwelijk liep stuk – op een nare manier. Ik kwam er alleen voor te staan en moest ineens ook alleen gaan leven – dat had ik nog nooit gedaan. En ik moest ook nog eens in mijn eigen bestaan gaan voorzien, met een hele boel verdriet en vragen die ik te verwerken had. Ik wist niet wat me overkwam en ik wist niet hoe ik daar mee moest dealen, met zoveel tegelijk. Wat ik wel wist, is dat ik niet meer terug kon naar een kantoorbaan…

Holistisch zingen en leven

Zangles geven Zing je Zachte Kracht
Zangles geven Zing je Zachte Kracht


En die wens was blijkbaar – toen was de kracht van zo’n wens voor mij nog onbewust – zó sterk, dat zich plotseling, bij een concert wat ik gaf, een prachtige mogelijkheid aandiende om zangles te gaan geven. Ik had het nog nooit eerder gedaan en de leerling was iemand, die bijna toondoof was en echt niet durfde zingen. Maar haar wens was sterk en de mijne ook. Ik ging met haar werken en er volgden meer leerlingen – ik leerde dat ik mensen begeleiden bij hun wens om te leren zingen, ongelofelijk leuk vond en dat ik het goed kon en ik merkte dat zingen – net als dat voor mijzelf zo was geweest  – over veel meer ging dan over muziek, zangtechniek en mooie noten. Zingen bleek over het leven te gaan en alles wat in het leven gebeurt, is te gebruiken bij het zingen… Zo werd mijn holisitsche visie op zang en zangles geboren en kreeg mijn zangpassie een uitbreiding: werken met mensen en de stem.

 

Helemaal op en leeg  – en alles kwijt…

Zing je Zachte Kracht
Uitgeput en helemaal leeg


Ondanks alle mooie ontdekkingen over mezelf en het leven en de mooie concerten die ik gaf, ging het in mijn privé leven niet echt goed  – ik had stapels kennis en boekenwijsheid, maar op een dag zat ik voor mijn boekenkast en bedacht ik: wat heb ik nou helemaal aan al die boeken die ik heb gelezen? Die gaan over iemand anders, en hoe zit dat dan bij mij? Een belangrijk inzicht… Maar goed, inzicht is één ding, mijn gewoontes en overtuigingen veranderen, mijn verdriet en oude kind-patronen helen, dat was een ander verhaal. Wat trouwens wel begon op die dag…

Ik voelde me zo overspoeld en overweldigd door het leven, ik voelde me zo eenzaam en zag een berg met problemen, te veel om hier op te noemen, en er leek zoveel te helen dat het onbereikbaar leek. En dan had ik ook nog dat bedrijf – waar veel meer bij kwam kijken dan werken met mensen en de stem – met te veel leerlingen die ik probeerde het naar de zin te maken, ik gaf maar en gaf maar, want het voelde noooit goed genoeg. Ik gaf aan iedereen, behalve aan mezelf, want ik wist niet hoe dat moest.

Tot het op een dag gewoon letterlijk niet meer ging en ik helemaal op en leeg was. Ik vond mijn werk nog steeds heel leuk, maar de energie was gewoon helemaal op en ik was al mijn vreugde en enthousiasme kwijt. Met de hulp van een superfijne psychologe wist ik er praktisch boven op te komen. Maar de druk van buitenaf (rechtszaken, financiële problemen) hield aan en ik leefde nog steeds op mijn reserves (weet ik nu). Zingen – wat mijn grote vreugde was en wat ik altijd heel natuurlijk en met groot gemak op een podium had gekund  – werd een zware belasting, iets waar ik tegen op ging zien. Ik hoorde bij concerten van mensen dat mijn zang ze blij maakte, maar van binnen huilde ik. En ’s-avonds thuis, alleen kwam alles er uit. Ik was dood- en dood-op en heel verdrietig, maar bleef vechten. Dus kwam de burnout keihard terug – en voor de tweede keer ging het echt niet meer.

Drastische maatregelen


En toen ben ik drastische maatregelen gaan nemen. Ik voelde me zo niet meer mezelf, ik straalde niet meer en mijn vuur leek helemaal gedoofd en ik voelde ook dat het anders kon, dat het anders moest voor mij.

Ik heb mijn concert-agenda leeggemaakt en besloot radicaal een poos te stoppen met zingen – ik had geen idee voor hoe lang of hoe het verder zou gaan. Confronterend vond ik dat zeg, om te merken hoe hard de wereld dan is:  als jij stopt, staan er een heleboel mensen klaar om jouw plaats in te nemen en zo ging het ook. Dat deed echt wat met mijn eigenwaarde, dat deed pijn, om te merken dat het eigenlijk niemand echt wat kon schelen, dat ik niet meer zong. Toen kon ik nog niet zien, dat de sleutel voor mijn verdriet en gevoel van afwijzing heel dicht bij mezelf lag. Ik had mijn passie gevolgd en ik was alles kwijt, het enige wat me nog restte was mezelf vasthouden en troosten, dus noodgedwongen leerde ik het, beetje bij beetje. En toen kwam de dag, dat een vriendin me hulp aanbood – en daarna nog een. Ik die altijd had geleerd dat je “je problemen niet naar buiten brengt”, “dat je je eigen broek moet ophouden”… ik voelde hoe graag die vrouwen mij wilden helpen en me ruimte wilden geven om mezelf te hervinden. Hun hulp aanvaarden is het beste wat ik ooit heb gedaan. Want ik bleek ineens echte vrienden te hebben, vrienden die me gunden dat het goed met me ging, die graag zagen dat ik weer ging stralen – en ik voelde voor het eerst in mijn leven, dat ik goed genoeg was, gewoon zoals ik ben, ik voelde mijn eigen waarde.

Verbinding

Verbinding Zing je Zachte Kracht
Verbinding


Vanaf dat moment kwam mijn leven in een positieve stroomversnelling – ik begreep dat ik moest gaan “ervaren” wat ik allemaal had geleerd en gelezen – ik begreep dat mijn hoofd het allemaal wel kon begrijpen, mijn verdriet, mijn oude patronen, maar dat het daarmee niet veranderd was. Ik, die zichzelf altijd beschouwde als een gevoelsmens, ik die overduidelijk hooggevoelig was. Ik had zoveel emoties en ik uitte ze ook.  Maar ze bleven me overspoelen, ze bleven op allerlei manieren in de weg zitten. Pas toen ik ècht op alle niveaus leerde ervaren, leerde voelen en me leerde verbinden met mijn diepste zelf en met anderen – door lichaamswerk, ademwerk en tantra – ging ik op een heel diep niveau begrijpen waar het spaak liep. Dat er een verschil is tussen voelen en allerlei emoties hebben. Dat zelfs ik door echt naar binnen te luisteren, door onderscheid te maken tussen wat ik graag wil en wat ik echt kan, door echt te voelen, kon leren om in balans te zijn…

Balans is een beweging

 

Balans is beweging
Balans is beweging

In balans zijn – dat klinkt mooi, he? Ik ben behoorlijk in balans inmiddels. En ik heb vooral ook geleerd, dat balans een beweging is en zeker geen toestand. Balans betekent voor mij, dat ik nu heel snel voel en waarneem dat er iets “scheef” gaat lopen in mijn leven of in mijn lichaam. Dat ik voel waar  ik niet eerlijk ben naar mezelf of naar anderen, dat ik niet trouw ben aan mezelf, dat ik mezelf niet genoeg liefheb of dat ik te weinig echt naar binnen luister, naar de zachte stem van mijn waarheid. En gelukkig heb ik heb nu een heleboel manieren om dat weer “recht” te trekken.

Mijn leven is weer helemaal op de rails en ik voel me gelukkiger, vrouwelijker en krachtiger dan ooit. Vanuit mijn zanglespraktijk ontstond een mooie coachingspraktijk, en na mijn opleiding tot ademcoach kwam daar een adempraktijk bij. En nee, natuurlijk gaat niet alles altijd goed of makkelijk, maar ik heb wel geleerd dat ik krachtig ben van binnen uit, dat ik altijd mezelf heb en dat er altijd balans mogelijk is.

Monique van der Hoeven - balans is beweging
Monique van der Hoeven – balans is beweging

Nu ben ik zover dat ik mijn echte passie durf te leven: het begeleiden vrouwen zoals jij naar meer zelfliefde, meer eigen-waarde, échter en eerlijker leven en het werk van hun dromen doen.

 

Ik nodig je uit voor de reis van jouw dromen!

Ik gun het jou enorm om die mooie reis met jezelf te maken – de mooiste reis die je ooit zult maken, als je er eenmaal aan begint, als je echt voor jezelf gaat kiezen, dat weet ik zeker. Een reis naar leven vanuit je hart, dromen vanuit je hart en je dromen leven en je droomwerk creëren. Ik hoop dat je die stap zult zetten!

 

Liefs,

Monique

Monique van der Hoeven Zing je Zachte Kracht
Monique van der Hoeven Zing je Zachte Kracht